сряда, 13 април 2011 г.

Сърцето бие сякаш ще умира,
говоря му с изсъхнала с уста
Усмихвам му се, галя го- не спира
и то открило нявга гордостта
Сърцето бие,сякаш не е мое,
то милото поело е по глупав път,
по неговите тънки стволове
съм обзавела неуютен кът...

Няма коментари:

Публикуване на коментар